Een actueel én aangrijpend verhaal over bootvluchtelingen uit Aleppo. Op de vlucht voor de oorlog in Syrië. Na het lezen van de samenvatting van dit boek werd ik direct geraakt door het verhaal. Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit boek heb gelezen, maar ik vond het zo’n prachtig boek dat ik het graag met jullie wilde delen. In dit artikel vind je de recensie van het boek ‘De bijenhouder van Aleppo’ geschreven door Christy Lefteri.

De Bijenhouder van Aleppo van Christy Lefteri

De Bijenhouder van Aleppo is een roman geschreven door de Britse schrijfster Christy Lefteri. Het boek gaat over de imker Nuri en zijn blinde vrouw Afra die vluchten voor de oorlog uit Syrië. Ze verlaten hun geliefde stad Aleppo, nadat hun zoontje Sami overlijd na een bomaanslag.

In het boek volg je de reis vanuit het perspectief van Nuri met als eindbestemming Groot-Brittannië, waar Mustafa, de neef en zakenpartner van Nuri, op hen wacht. Ze worden tijdens de reis geconfronteerd met de schokkende realiteit van het vluchtelingenbestaan, maar ook met het verdriet van het verlies van hun enige zoon.

“Waar bijen zijn, zijn bloemen, en waar bloemen zijn, is nieuw leven en hoop.”

Mijn recensie

In principe is de Bijenhouder van Aleppo een geschreven fictie. Ondanks dat weerspiegeld het niets meer dan de werkelijke realiteit. Het boek laat je realiseren dat een vluchteling meer is dan een moslim uit een slecht ontwikkeld land. Integendeel. Wat ik mooi vind aan dit boek is de sympathie en liefde voor het land dat Syrië ooit was. Een plek waar gezinnen woonden, naar school gingen en hobby’s hadden. Een doodnormale plek. Niet het centraal middelpunt van terreur. Het boek geeft een duidelijk beeld over het land. De ontwikkeling voor de oorlog en de verwoesting van de oorlog.

Persoonlijk vond ik het een lastig boek om in te komen. Het boek speelt zich af op verschillende plaatsen op verschillende locaties. Daarnaast komen er verschillende personages in het boek voor, die pas later in het boek duidelijker worden geïntroduceerd. Het boek is geschreven op een manier dat redelijk veel vragen oproept. Hierdoor word je nieuwsgierig naar de antwoorden op de vragen.

Het einde is erg abrupt. Er zijn een aantal vragen die onbeantwoord blijven. Een redelijk open einde zonder gevolg. Ik hoop maar dat ze voortaan bijen houden in Engeland.

Cijfer: 8/10